Badaj wszechświat, bądź Wielkim Odkrywcą!

MiniSAT to eksperyment wielkości wnętrza piłeczki pingpongowej. Pingpongowe "satelity" wysyłamy
do granicy stratosfery za pomocą balonów lub rakiet. Każdego roku Zespół Copernicus Project realizuje 2 lub 3 misje w przestrzeń okołoziemską.

Misją miniSAT jest bezpośrednie zaangażowanie uczniów, studentów, badaczy i ludzi na całym świecie w tematykę przestrzeni kosmicznej.
Przyłącz się do Projektu, zgłoś swój Eksperyment!
 


›przegląd literatury
›hipoteza
›projekt eksperymentu
›przygotowanie materiałów
›zrealizuj eksperyment
›zarejestrowane dane
›analiza danych




›energia kosmosu
›skutki promieniowania



więcej galerii  »»




miniSAT - Promieniowanie kosmiczne - Skutki promieniowania
Deszcze promieniowania kosmicznego mogą zmieniać jonosferę ziemską, warstwę ozonową, i prawdopodobnie wpływać na nasza pogodę. Promieniowanie kosmiczne przekształcają atomy azotu-14 w izotop węgla-14, dając archeologom wspaniała metodę datowania artefaktów organicznych młodszych niż 50.000 lat.


Najłatwiejszym sposobem wykrycia obecności promieniowania jonizującego jest licznik Geigera. Elektronika w liczniku Geigera tworzy ładunek na ściankach i centralnym przewodzie tuby Geigera-Mullera (GM). Gaz wewnątrz tuby GM nie może przewodzić elektryczności pomiędzy przewodem a metalową ścianką chyba, że powietrze zostanie zjonizowane. Przejście promieniowania kosmicznego jest tym, czego potrzebuje gaz wewnątrz tuby GM aby stworzyć kanał zjonizowany. Gdy gaz wewnątrz tuby GM zostanie zjonizowany, elektrony rozpoczynają podróż przez tubę, zwiększając poziom jonizacji wewnątrz tuby GM i tworząc niewielki prąd wzmocniony do znajomego kliknięcia w filmach science fiction klasy B z lat pięćdziesiątych (ach, klasyka!).
  Wzniesienie licznika Geigera w górę w statku kosmicznym do podróży stratosferycznych pozwala zmierzyć strumień promieniowania kosmicznego podczas wznoszenia się kapsuły, jak w eksperymencie Viktora Hessa z roku 1912 (ale przy bezpieczeństwie nowoczesnej technologii). Proszę pamiętać, że większość tego promieniowania kosmicznego wykrytego podczas misji w górne warstwy atmosfery to atomy pochodzące z zewnątrz naszego systemu słonecznego, a jest możliwe, że nawet z zewnątrz naszej galaktyki. Niektóre z tych wykryć pochodzą z cząsteczek, które podróżowały poprzez galaktykę lub miejscowy wszechświat przez miliony lat. Oba wyobrażenia są niesamowite.

Jednak jedynym błędem w licznikach Geigera jest to, że nie mogą zmierzyć energii każdego wykrycia. Więc eksperymenty z licznikiem Geigera wykrywają strumień promieniowania kosmicznego, jako funkcję wysokości, a nie energię każdego wykrycia. Energia promieniowania kosmicznego jest ważnym pomiarem, gdy okazuje się, że strumień promieniowania kosmicznego spada powyżej wysokości 62.000 stóp. Wydaje się, że spadek strumienia promieniowania kosmicznego ma miejsce, ponieważ statek kosmiczny do podróży okołoziemskich wchodzi w obszar pierwotnego promieniowania kosmicznego. Więc tak naprawdę można dostrzec mniej promieniowania kosmicznego, ale każde wykrycie zawiera więcej energii.
miniSAT 2009 © | wszystkie prawa zastrzeżone  
Concept based on John Powell's idea powered by Web & Art sp. z o.o.           mapa serwisu | kontakt / nota prawna
Licencja Creative Commons  O ile nie jest to stwierdzone inaczej, to materiały prezentowane w tym serwisie, stworzone w ramach działań Fundacji Copernicus Project,
są dostępne na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.