 |
Badaj wszechświat, bądź Wielkim Odkrywcą! MiniSAT to eksperyment wielkości wnętrza piłeczki pingpongowej. Pingpongowe "satelity" wysyłamy do granicy stratosfery za pomocą balonów lub rakiet. Każdego roku Zespół Copernicus Project realizuje 2 lub 3 misje w przestrzeń okołoziemską. Misją miniSAT jest bezpośrednie zaangażowanie uczniów, studentów, badaczy i ludzi na całym świecie w tematykę przestrzeni kosmicznej. Przyłącz się do Projektu, zgłoś swój Eksperyment! |
  ›przegląd literatury ›hipoteza ›projekt eksperymentu ›przygotowanie materiałów ›zrealizuj eksperyment ›zarejestrowane dane ›analiza danych     ›energia kosmosu ›skutki promieniowania  |
| miniSAT - Nasiona w przestrzeni okołoziemskiej - Zarejestrowane dane | ||
| Niektóre dane zostaną zarejestrowane i zebrane dla twojego
zespołu przez program miniSAT (dane tj. profil misji i warunki otoczenia).
Pozostałe dane są rejestrowane przez obserwację nasion przez twoją
drużynę po ich locie w przestrzeń. Dane Programu Near Space Po starcie, organizatorzy programu będą odpowiedzialni za odzyskanie ładunku powracającego z podniebnej ekspedycji. Udokumentują oni wszelkie informacje dotyczące przeprowadzanego eksperymentu. Dodatkowo przekażą Wam kopię rejestru lotu. Rejestr z każdego lotu jest inny. Dokumentuje on takie dane, jak czas, wysokość, temperaturę powietrza i ciśnienie. Jeśli temperatura powietrza i ciśnienie nie są rejestrowane w rejestrze lotu, mogą zostać oszacowane na podstawie wysokości. Zacznij od wpisania danych lotu do arkusza kalkulacyjnego. Będą ci potrzebne następujące kolumny. Czas Czas to właściwie trzy kolumny, jedna dla godzin, jedna dla minut, i ostatnia dla sekund. Każdy odbiornik GPS wyświetla czas wraz z innymi informacjami. Ze względu na zegary atomowe na każdym satelicie Navstar, wyświetlany czas jest niewiarygodnie dokładny (firmy takie, jak operatorzy telefonii komórkowej wykorzystują odbiorniki GPS nie po to, by szukać obiektów, ale po to, aby synchronizować zegary swoich sieci komórkowych). Czas jest podawany w formacie UTC (czas uniwersalny). Możesz myśleć o UTC jako o czasie obowiązującym w strefie czasowej Greenwich w Anglii. Czas z odbiornika GPS jest wyświetlany jest dzięki formatowi NMEA (zazwyczaj zobaczysz tylko przykładowe, $GPGGA lub $GPRMC) w następującej składni: $GPGGA,153456, ... Czas wyświetlany w formacie $GPGGA to godzina 15, 34 minuty 56 sekund. Pierwsze dwie cyfry zawsze oznaczają godzinę, dwie środkowe to minuty, a dwie ostatnie to sekundy. Teraz do głowy powinny natychmiast wpaść ci dwa pytania. Po pierwsze, jak może być godzina 15, skoro zegary mają skalę tylko do 12 godziny w południe? Po drugie, jak czas w GPS może być tak zadziwiająco dokładny, jeśli odbiornik nie podaje czasu w ułamkach sekundy? Odbiorniki GPS podają czas w systemie 24-godzinnym. Zamiast restartować czas o 1: 00 po południu kontynuują odliczanie godzin po 12.00 tak, jakbyś kontynuował liczenie na placach. Oznacza to, że każda godzina większa niż 12 to czas po południu. Każda godzina przed 12.00 jest odczytywana w taki sam sposób, jak normalnie na zegarach. Aby przeliczyć czas po 12.00 na czas popołudniowy w systemie dwunastogodzinnym odejmij 12 od godziny. Na przykład, godz. 20.00 to 20-12 czyli 8.00 po południu. |
Ponieważ organizatorzy programu miniSAT nie przekażą
Wam całego zapisu GPS, nie będziesz, więc musiał edytować długich ciągów
liczb tylko po to, aby wydobyć sześć cyfr niezbędnych do określenia
czasu. Jednak czas nadal będzie się pojawiał w takim samym formacie
jak pokazany powyżej. Będziesz musiał podzielić czas na godziny, minuty
i sekundy i wpisać je w odpowiednią kolumnę. Wysokość Wysokość jest wyświetlana w tradycyjnych odbiornikach GPS w jednostkach metrycznych. Po tym, jak GPS wskaże ilość używanych satelitów, jest miejsce na wysokość. Można zlokalizować to miejsce poprzez znalezienie pierwszego pojawienia się litery m (metry). Zestaw cyfr tuż przed pierwszym m to wysokość anteny GPS (i tym samym naszej kapsuły niosącej piłeczki z eksperymentami) w metrach. Zobaczysz więc np.: , 123456.7,m, ... Wskazuje to, że kapsuła znajduje się na wysokości 123456,7 metrów. Temperatura Temperatura jest zazwyczaj zapisywana na pokładzie kapsuły i odczytywana po odzyskaniu ładunku. Zespół realizujący program lotu przekaże Wam rejestr zapisu temperatury określonej w stopniach Celsjusza. Ciśnienie atmosferyczne Ponieważ czujniki ciśnienia są droższe, niż czujniki temperatury, możesz nie otrzymać rejestru ciśnienia atmosferycznego. Jeśli nie masz jego wartości, zajrzyj na stronę internetową programu w celu obliczenia ciśnienia w oparciu o wysokość. Zauważ, że na stronie jest kilkanaście pól. Możesz wpisać interesującą cię wysokość i strona pokaże ciśnienie atmosferyczne. Praca w klasie z danymi eksperymentalnymi Pracuj z zawartością piłeczek pingpongowych z zachowaniem zasady: tylko jedna piłeczka w tym samym czasie. Najpierw zapisz, czy z piłeczkami były jakiekolwiek problemy. Na przykład czy uległa pęknięciu lub czy materiał ochronny odpadł podczas lotu. Teraz zważ je i zapisz wynik. Ostrożnie wysyp nasiona na ten sam arkusz papieru, który wykorzystywałeś na początku do ich sfotografowania. Rozpostrzyj nasiona, jak ostatnio i zrób kolejne zdjęcie. Zanotuj numer zdjęcia. Teraz zasiej nasiona. Skorzystaj z tego samego pojemnika i gleby dla wszystkich nasion. Oznacz pojemnik etykietką i wpisz go w formularz rejestracji danych. Powtórz powyższy proces dla wszystkich pozostałych próbek. Pozwól nasionom wykiełkować i rozpocznij rejestrację wyników. Codziennie zapisuj, jak wiele nasion wykiełkowało oraz ich wysokość. Wysokość powinna stanowić średnią wysokość roślin w każdej grupie eksperymentalnej lub referencyjnej. Wymaga to podsumowania wysokości każdej roślinki i podzielenia tego wyniku przez liczbę roślin (dobre ćwiczenie matematyczne). Średnia liczba liści na roślinach to kolejna dobra zmienna do zapisania. Rozważ fotografowanie roślin w miarę ich wzrostu. Upewnij się, że zapisałeś datę i numer pojemnika dla każdego zdjęcia. |
|