 |
Badaj wszechświat, bądź Wielkim Odkrywcą! MiniSAT to eksperyment wielkości wnętrza piłeczki pingpongowej. Pingpongowe "satelity" wysyłamy do granicy stratosfery za pomocą balonów lub rakiet. Każdego roku Zespół Copernicus Project realizuje 2 lub 3 misje w przestrzeń okołoziemską. Misją miniSAT jest bezpośrednie zaangażowanie uczniów, studentów, badaczy i ludzi na całym świecie w tematykę przestrzeni kosmicznej. Przyłącz się do Projektu, zgłoś swój Eksperyment! |
  ›przegląd literatury ›hipoteza ›projekt eksperymentu ›przygotowanie materiałów ›zrealizuj eksperyment ›zarejestrowane dane ›analiza danych     ›energia kosmosu ›skutki promieniowania  |
| miniSAT - Twoje fascynacje | ||
| O swoich fascynacjach związanych z near space
na łamach miniSAT może napisać każdy. Zapraszamy
Was do podzielenia się z nami wszystkim, co pospolite w kosmosie i
kosmiczne
na Ziemi. Oto pierwsza wypowiedź. Być wyżej to nie tylko domena karierowiczów i innych, ambitnych osobników. Zacząłem ponad 20 lat temu - od zaczytywania się w intrygującch lekturach sci-fi. Na niebo spoglądałem wówczas oczami wyobraźni i wyposażony w "komunijną" lornetkę. Nie spodziewałem się, że kilkanaście lat później, kupując swój pierwszy teleskop, nie będę zawiedziony. Przecież w ślad za ciekawymi opowiadaniami fantastycznymi powinny iść równie atrakcyjne widoki na nieboskłonie! Tymczasem wystarczyły pierwsze spojrzenia na Księżyc, aby poczuć zachwyt. Pierwsza gonitwa za satelitą uciekającym przez okular oraz kolejne wieczorne i nocne spotkania w asyście map potwierdzały, że z Celestronem w najbliższym czasie nie będzie rywalizować żadne urządzenie. Satysfakcji ubywało tylko wtedy, gdy do głosu dochodziły myśli o proporcjach i nikłych szansach jednostki. Przy pogodnym, nocnym niebie otacza mnie ok. 2 000 jasnych punktów. |
Nie mam szans na ich
bliższe poznanie. A wokół jeszcze tyle pokus, choćby projekty liczenia
galaktyk, ustalania naszej pozycji we Wszechświecie czy śledzenie ciekawostek
np. na jednej ze stron NASA - Human Space Flight. Jak zbliżyć się do czegoś, co ma siódemkę z przodu i dwadzieścia dwa zera (na tyle szacuje się liczbę wszystkich gwiazd)? Gdyby można było wspiąć się tak wysoko, by zobaczyć faktyczny kolor nieba. I wiedzieć, że w tej czeluści mam swoje miejsce. Okazało się, że można spełnić także i to marzenie. Marzenie, które wykracza poza zwykłą ciekawość, co z biosfery da się odnaleźć w amosferze. Marzenie, które naukowcy przekuwają w doświadczenia ważne dla ludzkości. Zabrzmiało górnolotnie, prawda? Tak własnie jest z near space. Sięgać 30 000 metrów - w rejon nieznany samolotom. Samodzielnie potwierdzić, że kilometr nad naszymi głowami wiatr wieje niemal zawsze co najmniej 8 razy szybciej niż na naszym poziomie. Wspólnie obejrzeć pierwsze zdjęcia z kosmicznej wyprawy. Cieszę się, pisząc i mówiąc o czymś, co stało się bliskie mojej osobie. Wszak przy bezchmurnej nocy znów odejmie mi mowę... apj |
|